Τρίτη, 6 Μαΐου 2008

Εντομολαγνεία

Ξεσκίσαμε τις σάρκες μας με χάρη ζηλευτή
υπό τους ήχους μιας ασύμβατης αγάπης
ποδοπατήσαμε κάθε κομμάτι που μας ένωσε
κλωτσήσαμε κάθε ελπίδα κάθε όνειρο
κυνηγώντας μια χίμαιρα που όλο ξεφεύγει
γκρεμίσαμε κάθε περίτεχνη μετώπη
ξεχασμένος ο Ναός μας στέκει βουβός
σαν ομίχλη πλανιούνται οι τελετές
εκείνες που δόξαζαν την ένωση εκείνη
που κάποτε νομίζαμε ότι σ’ επαφή
θα φέρουν τις ενέργειες που τώρα
ξοδεύονται αποπροσανατολισμένες

Και τώρα τι ψάχνεις;

Δεν υπάρχουν καλές προθέσεις ούτε άσχημες…
μονάχα αυτό που βλέπεις γύρω σου.
Μονάχα αυτά που δεν βλέπεις γύρω σου.

Τσακισμένο το κουκούλι σου,
φτιαγμένο από δική σου ουσία ακόμα σε στριμώχνει…
Κανείς δεν πρόκειται να ανοίξει τα δικά σου φτερά.

Μονάχα εσύ.

Όσο για μένα…
με τσιγκλάει η μέλισσα μέσα μου…

21/04/08

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου