Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2008

Ξάφνου

τρεμοπαίζει ανεξέλεγκτα εν μέσω γαλήνιας ανύψωσης
ενόραση φωτεινής θάλασσας διαμέσου βαθιάς κατάδυσης
δέσμια έπαρσης λυμένη από κάθε κόμπο ελπίδας
ξηλώνει κάθε αίσθηση μοτίβου
ενίοτε αναλώνεσαι
αντιδιαμετρικά αντίθετα ελκύεσαι χορεύοντας σε δίνες
κυκλωτικές ανάσες καθορίζουν ελλείψεις κυλώντας
ανέμελα
κλωθομετράς καρφωμένος στην ουρά του ερπετού
που χώνεται στο ανοιχτό στόμα
το ίδιο
παλμοδονεί την αστερόσκονη που πρασινογάλαζα
αστράφτει χαϊδεύοντας χορδές σκορπίζοντας
τους ήχους της ύπαρξης σου
μεταμορφώνεις
ακροβατώντας σε κλωστή που χρυσού ανέμου άχτι καθορίζει
αλλοτινής γεύσης ανάμνηση
προβάλεις σε ενιαίες μορφές ενός
μεταστοιχειωμένου
αύριο
στο σήμερα
βιώνοντας το χωρικό ταυτόχρονο


01/12/07

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου