Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2008

Ψίθυρος

Πιάσε τα νωπά όνειρα κι άπλωσε τα στο ήλιο
τεντωμένα να χορεύουν στα κέφια της αναπνοής σου
καθώς χάνεται κάθε αίσθηση ανάμνησης
από το κουρασμένο κορμί σου…

Εύκαμπτοι νευρώνες συστρέφονται σε εναγκαλισμό
γύρω από βαθιές τομές αναδιάρθρωσης
της επιλεκτικής σου μνήμης που μοιάζει
με πεταμένο προφυλακτικό…

Δαιδαλώδης ο διάδρομος σε οδηγεί
σε μονότονα αδιέξοδα που αντιλαλούν
κραυγές διαμαρτυρίας,
χώνονται στο μυαλό σου σαν σκουριασμένα καρφιά
αποδιοργανώνουν κάθε προσανατολισμού προδιάθεση…

Σκοτεινό το πέπλο ακόμα μπροστά στα
μάτια σου
αναμένει καρτερικά το χέρι που θα το σηκώσει
ενώ τα δικά σου απασχολημένα είναι
ανακατεύοντας μια σημαδεμένη τράπουλα…

κι όμως
φτερουγίζει μέσα σου μια διάθεση απόδρασης…

Τα παιδιά του φεγγαριού σου γνέφουν.

26/11/07

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου